ΕΘΝΟΤΥΠΟΣ

στην  κρεμάλα

γράφει ο Σταύρος Καρεφυλλάκης

Ανάμεσα στους νεοέλληνες αλλά και στους νεοευρωπαίους πολίτες υπάρχουν ακόμα άνθρωποι αγανακτισμένοι που προβληματίζονται για θέματα εθνικά. Πρέπει όμως να πάψουν να παραμένουν μια μάζα υποτίθεται κυρίαρχων ψηφοφόρων. Έτσι θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες αποκόλλησης των πληγωμένων εθνών τους από την σήψη. Ο Ελληνικός-ευρωπαϊκός πολιτισμός αποτελεί τον διαρκή στόχο των γνωστών γαμψομύτηδων εξουσιαστών, τα θεμέλια του οποίου αιώνες τώρα υπονομεύουν. Κατάφεραν να μας επιβάλουν να ζούμε σε έναν πνευματικό μεσαίωνα όπου το ευτελές, το αντιφυσικό και το παράλογο επιβάλλονται μέσω της&μόδας και που μέσω αυτής υπαγορεύεται ένας σύγχρονος τρόπος ζωής που ο άνθρωπος δεν είναι μια υγιές οντότητα ενός ζωντανού συνόλου, αλλά ένα άβουλο όν, ένα μηδενικό μιας κατευθυνόμενης μάζας χωρίς σκέψη, χωρίς ιδανικά και πατριωτικές αξίες. Αν σύντομα η οι λαοί της Ευρώπης δεν καταφέρουν να αποσχιστούν από από τα παράκεντρα εξουσίας που ο διεθνής σιωνισμός έχει σπείρει παντού και αν δεν υιοθετήσουν εθνοκεντρικό χαρακτήρα στην διακυβέρνηση τους  η Γηραιά Ήπειρος σε ελάχιστα χρόνια από σήμερα δεν θα έχει καμία σχέση πολιτισμικά και φυλετικά με αυτήν που ξέραμε. Οι ευρωπαίοι βυθιστήκαν σε μια λήθη και αφήνουν ανενόχλητους στο καταστρεπτικό τους έργο εκείνους που θέλουν μια Ευρώπη ασιατοποιημένη και αφρικανοποιημένη.  Πριν να είναι πολύ αργά, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η πολιτισμική κοινωνία που μας επιβάλουν εκθειάζοντας την οι έμμισθοι πολιτικοί υπάλληλοι και οι αυλικοί τους, είναι μια κοινωνία αλλοτριωμένη με

έφεση στην εγκληματικότητα και στο αφύσικο, μια κοινωνία μίξερ που αλέθει κίτρινους, μαύρους, λευκούς παράγοντας ένα γκρίζο ανθρωποειδές δίχως εθνική ευαισθησία, χωρίς να γνωρίζει την καταγωγή του και τον λόγο της ύπαρξης του σε αυτόν τον κόσμο. Κλασικό παράδειγμα αποτελούν οι σιωνιστοκρατούμενες ΗΠΑ που λόγω της πρωτοφανούς εγκληματικότητας τους συνιστού-σαν και συνιστούν κοινωνικό παράδειγμα προς αποφυγή. Παρόλα αυτά σήμερα βλέπουμε πως αυτό που κάποτε χλευάζαμε μας το επιβάλουν χωρίς να το έχουμε επιλέξει, και πλέον ταράζει την ασφάλεια που κάποτε απολαμβάναμε εντός των συνόρων μας. Τα  τσιράκια των σιωνιστών εξοικειώνουν τους πολίτες με διεθνιστικά σχέδια που θέλουν τους ανθρώπους φυλετικά μπερδεμένους (εκτός μιας φυλής), απάτριδες με κλονισμένη συνείδηση, χρησιμοποιώντας φαινομενικά αθώα συνθήματα όπως «αδελφοποίηση των εθνών, η τέχνη ενώνει τους λαούς, δεν υπάρχουν σύνορα, ο πολιτισμός των πολιτισμών» και πολλά άλλα. Η επίθεση αυτή είναι πολυμέτωπη και φυσικά την διακρίνουμε στον αθλητισμό, στην μουσική και στην μόδα καθώς τα νεανικά περιοδικά ποικίλης ύλης, προωθούν το&ουδέτερο φύλο με την μείξη ανδρός και γυναικός σε έναν τύπο ανθρώπου! Είναι σαφές και φανερό ότι η παγκόσμια σιωνιστική μοναρχία προωθεί την δημιουργία πολιτών που δεν θα είναι πλέον άνθρωποι αλλά υποδεέστεροι και από τα ζώα. Πλάσματα μιας παγκόσμιας κτίσης με ένα νόμισμα, ένα χρώμα, ένα κράτος, έναν Θεό, μια θρησκεία, ένα φύλο, μια σημαία, μια φυλή που όλοι θα άρχονται και θα ζουν χωρίς προσωπικότητα και ιστορικό προορισμό, μπερδεμένοι στο αίμα και στην συνείδηση. Ένας λαός όμως φαίνεται να ξεχωρίζει&φαίνεται να εξακολουθεί να υφίσταται ιστορικά και αμιγώς φυλετικά στον κόσμο. Ένας λαός που έχει διδαχθεί να&κωφεύει στα κελεύσματα της νέας τάξης που τεχνηέντως επιβάλλονται παγκοσμίως. Αυτός ο

λαός προορίζεται να παραμείνει στενά συνδεδεμένος με τις ρίζες του, πιστός στην καταγωγή του. Με στόχο μελλοντικά οι άλλοι λαοί να μην έχουν διατηρήσει τα πάτρια ήθη και τις παραδόσεις τους, οι πάντες να έχουν απωλέσει οριστικά την ιστορική πορεία τους πλην αυτού! Η ιστορία αυτή αποτελεί ένα πανάρχαιο δόλο, ένα όπλο δοκιμασμένο στα χέρια των βιβλικών ηρώων που σκορπούσαν αδίστακτα πληγές στα γειτονικά έθνη. Σήμερα όμως είμαστε αντιμέτωποι με βελτιωμένα και πιο σύγχρονα&βιβλικά πλήγματα από αυτά που έσπειραν κάποτε οι προπάτορες των σημερινών αρχιληστών και υποψήφιων κοσμοκρατόρων. Και το χειρότερο με μηδενικές αντιστάσεις, διότι ο μοχθηρός Αβραάμ στον σημερινό άνθρωπο δεν είναι μέθοδος τρομοκρατίας και εγχειρίδιο έμπνευσης στα χέρια και στο μυαλό ενός σιωνιστή, αλλά η ιστορία ενός αγαθού και εκλεκτού παππούλη στα μάτια του Θεού! Ίδια σκηνοθεσία λοιπόν, ίδιοι ρόλοι με πρωταγωνιστές τους άξιους απογόνους του Αβραάμ οι οποίοι σήμερα είναι οι καλύτεροι εθνικιστές, οι φανατικότεροι φυλετιστές, και που μέχρι στιγμής έχουν καταφέρει το αντίθετο για όλους τους υπόλοιπους. Δηλαδή να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον όσων μη Ιουδαίων εμμένουν πεισματικά στην φύλαξη των παραδόσεων τους και στην καθαρότητα της φυλής τους αποκαλώντας τους φασίστες, σωβινιστές και ρατσιστές. Ποιος θα ορθώσει ανάστημα στην λαίλαπα αυτή; Ποιος θα σταματήσει την αντίστροφη μέτρηση αυτής της ωρολογιακής βόμβας; Εμείς οι εν Ελλάδι αγωνιστές ας κρατήσουμε με ζήλο τις αξίες του Ελληνισμού που δεν μας δίδαξαν αλλά κλέψαμε, σαν να ξύπνησε κάτι μέσα μας και να μας ώθησε στην ανακάλυψη της ιστορίας και της καταγωγής μας που για αιώνες άοκνα μας κρύβουν. Στις σκοτεινές εποχές που ήρθαν ας θυμόμαστε ότι δεν υπήρξε στην ανθρωπότητα ουδεμία τυρρανία άτρωτη!

Από ethnotypos @ Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007 12:29 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Έγινε κι αυτό σε μονάδα της  Εθνικής Φρουράς στην Επαρχία Λάρνακας, όπου για να κάνουν άσκηση σκόπευσης στο πεδίο βολής του στρατοπέδου εθνοφύλακες, μπήκαν στο συγκεκριμένο στρατόπεδο, είδαν με μεγάλη έκπληξη 12-15  Τουρκο-κύπριους να εργάζονται για την ανέ-γερση θαλάμων του στρατοπέδου και να κυκλοφορούν σ' αυτό ελεύθερα.
Όπως κατήγγειλαν εθνοφύλακες, κά-ποιοι συνάδελφοί τους δεν ήξεραν πού βρίσκεται το πεδίο βολής για να πάνε και τους καθοδηγούσαν οι Τουρκοκύ-πριοι εργάτες. «Αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα. Φαίνεται πως τα παθήματα του παρελθόντος δεν μας έχουν γίνει μάθημα. Κάποιοι έχουν παρεξηγήσει τη συμφιλίωση με τους Τ/Κ. Είναι ποτέ δυνατόν να έχεις Τ/Κ εργάτες να κτίζουν θαλάμους σε στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς και

να παρακολουθούν τα πάντα σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του τόπου μας; Πού είναι η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομίας;», διερωτήθηκε εθνοφύλακας. Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν καταγγελίες ότι Τουρκοκύπριοι εργάτες δουλεύουν σε στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς, χωρίς οι αρμόδιοι να λαμβάνουν οποιαδήποτε μέτρα ασφαλείας. Χαρακτη-ριστική είναι και η περίπτωση του ΚΕΝ Λάρνακας, το οποίο ουσιαστικά κτίστηκε από Τουρκοκύπριους εργάτες. Σύμφωνα με πληροφορίες που πήραμε, εργολάβοι που αναλαμβάνουν οικοδομικές εργασίες σε διάφορα στρατόπεδα της Κύπρου δίνουν υπεργολαβία τις εργασίες σε Τουρκοκύ-πριους συναδέλφους τους. Ας μην ξεχνάμε τον Τούρκο αξιωματικό που πουλούσε για χρόνια ταχινόπιτες έξω από στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς πριν από το 1974. Το πάθημα φαίνεται δεν μας έγινε μάθημα.

Κ.Σ

Από ethnotypos @ Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007 12:27 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Ποιος φανταζόταν, λίγα χρόνια πριν, ότι θα φτάναμε στο σημείο να αντιμετωπίζουμε στο επίπεδο του επισήμου κράτους, στα ίδια τα σχολικά εγχειρίδια του υπουργείου Παιδείας, αμφισβήτηση της ελληνικής συνέχειας και της ίδιας της ιδέας του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής ιστορίας; Θα φτάναμε, με απλά λόγια, στο σημείο να αντιμετωπίζουμε και να αντικρούομε «επιστημονικές» δήθεν απόψεις που υποστηρίζουν ότι η ιστορία της Ελλάδος αρχίζει μετά το 1821! Ότι, δηλαδή, είμαστε νεότεροι των Αμερικανών. Ότι δεν υπάρχει καμιά ιστορική συνέχεια με το Βυζάντιο και την Αρχαία Ελλάδα! Ότι στόχος της Παιδείας μας δεν πρέπει να είναι η διδασκαλία της εθνικής ιστορίας και η διαμόρφωση πολιτών του εθνικού κράτους, αλλά η αποδόμηση της εθνικής ιδέας του εθνικού κράτους και της εθνικής ταυτότητας. Δεν πρέπει να υπάρχει σχετικά καμιά παρανόηση. Αυτές είναι οι βασικές θέσεις που διαπερνούν ως ιδεολογία το περίφημο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, πέρα από τα ασύγγνωστα λάθη κάθε είδους. Οι παλαιές θεωρίες Φαλμεράγιερ, εκσυγχρονισμένες από νεόκοπους ζηλωτές του εντός των τειχών και συνδυασμένες με τη νέα «πολυπο-λιτισμική» ιδεολογία της παγκοσμιο-ποίησης του διεθνούς νεοφιλελευθε-ρισμού και της νέας τάξεως, προ-βάλλονται ως νέα «επιστημονική» προσέγγιση. Ως νέα ιστορική «μεθοδο-λογία», με τη σημαία του μεταμοντε-ρνισμού! Το γεγονός ότι φτάσαμε σ' αυτό το σημείο σε μια χώρα που δικαιολογημένα σεμνύνεται για τη μοναδική ιστορική και πολιτισμική της κληρονομιά δείχνει πόσο μακριά έχει πάει η χώρα στη σκάλα του κακού κατά τα τελευταία χρόνια. Το μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο πολιτικός παραλογισμός, ο αποπροσανατολισμός, η επιβλαβής ξένη επιρροή, ο φενα-κισμός και η πολιτική αλλοτρίωση.

Από ethnotypos @ Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007 12:26 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Όλοι καταδικάζαμε μετά βδελυ-γμίας αυτό το λεγόμενο «σύστη-μα ΠΑΣΟΚ». Οι περισσότεροι όμως  περιμένατε την ανατολή της 7ης Μαρτίου 2004 ως& αφετηρία για την ανασυγκρότηση της χώρας και την& εξάλειψη αυτού του καταστρεπτικού για την κοινωνία πλέγματος διαφθο-ράς, αδιαφάνειας και σήψης. Η προεκλογική εικόνα του& σφριγηλού, δυναμικού και απο-φασιστικού «ηγέτη», προσέδιδε στον μεταρρυθμιστικό λόγο του Κώστα Καραμανλή την πνοή μιας δημιουργικής προοπτικής, που θα οδηγούσε την χώρα στην ευημερία και την πρόοδο, μακριά από ακροβατισμούς και την πολιτική αναλγησία του ΠΑΣΟΚ. Τελικά σήμερα βλέπουμε ότι πήγαμε από την Σκύλα στην Χάρυβδη για μια ακόμα φορά! Κι όσο βλέπω ότι η μάζα αρχίζει πάλι να αναζητά λύση στους&προηγούμενους, αυτούς που πρόσφατα «διέγραψε» τόσο θυμώνω και αναρωτιέμαι&τόσο ηλίθιοι είναι; Τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν ότι το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο κοινοβουλευτισμός, το σύστημα που μας προσέφεραν σαν το μοναδικό επιτρεπτό σύστημα διακυβέρνησης, ώστε να τρώνε τα λαμόγια και μέσω αυτών να μας ελέγχει ο γαμψομύτης διεθνής τοκογλύφος; Έλεος πια&τόσο κοιμισμένοι είστε; Κάτω η κομματοκρατία των αχρείων. Ζήτω ο Εθνικισμός.

Από ethnotypos @ Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007 12:23 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

3θ Καλά λένε τα φρικιά ότι όλα τα γουρούνια της εξουσίας έχουν την ίδια μούρη. Δεν βλέπεις τα «γαλάζια», λες και είναι τα ίδια πρόσωπα. Μόνο η υπογραφή αλλάζει.

3θ Ωραία τα κόλπα με την κινητή περιουσία των Ταμείων, με την ακίνητη τι γίνεται; Ποιος θα μας ενημερώσει; Εκεί να δεις ληστείες και κακό. Εκεί να δεις συμβάσεις, παραχωρήσεις και κόλπα μεγάλα.

3θ Μοιάζει με ποντιακό ανέκδο-το& Το αγοράζεις 106% και το πουλάς  στο  75%  της  αξίας  του

ομολόγου, αλλά  κερδίζει το Ταμείο που διοικείται!

3θ Σιγά μην περιμέναμε τον Νίκολας Μπερνς να μας πει αν ο Αϊ Στρατής είναι Ελλάδα. Θα τρελαθούμε παντε-λώς και τους πανηγυρισμούς της Ντόρας δεν τους καταλαβαίνω. Πανηγυρίζουμε για τα αυτονόητα. Δηλαδή περιμέναμε τον Νίκολας να μας πει ότι η Γαύδος είναι Ελλάδα; Τουρκέψαμε μωρέ;

3

3θ  Γι' αυτό και «απογύμνωσαν» κάθε ήρωα, κάθε ιστορικό γεγονός από την αξία και τη σημασία του μετατρέ-ποντας την ιστορική μας πορεία ως έθνους και ως λαού σε άθροισμα περιστατικών, όπως ένα δελτίο ειδή-σεων. Γι' αυτούς, τελικά, και η θυσία των Θερμοπυλών ήταν μια ατελέσφορη πράξη κάποιων μεγαλομανών&

3θ Αλήθεια, το πήραν χαμπάρι εκεί στην Κουμουνδούρου πως οι δημο-σκοπήσεις βαράνε καμπανάκια και για τον ΣΥΝ; Ή& επαναπαύονται στις δάφνες της εργώδους μάχης τους& υπέρ του κατασκευάσματος της ιστορικής λοβοτομής; Καλά σαράντα, σύντροφοι!

Από ethnotypos @ Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007 12:22 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Προερχόμενος από το άλλοτε ΚΚΕ εσωτερικού, αλλά και την αποτυχούσα απόπειρα της αριστεράς, πλην ΠΑΣΟΚ, να βρει πολιτική έκφραση υπό ενιαίο σχήμα, στα τέλη της δεκαετίας του 80, ο Συνασπισμός έχει ένα μόνιμο πρόβλημα ταυτότητας: Άλλοτε ως Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, άλλοτε ως Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, και άλλοτε ως Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, προσπαθεί να επιβιώσει πολιτικά, μπαινο-βγαίνοντας στην Βουλή, αλλάζοντας ονόματα και αρχηγούς και, κυρίως, αναζητώντας το ιδεολογικό στίγμα που θα του επιτρέψει να απεγκλωβιστεί από την ασφυκτική πολιτική και, κυρίως, ψυχολογική πίεση, που ασκούν, στην αυθυπαρξία του και στους οπαδούς του, από την μια πλευρά το ΚΚΕ και από την άλλη το ΠΑΣΟΚ. Έναντι του ΚΚΕ, υστερεί διότι, στην μυθολογία της ελληνικής αριστεράς, οι αγωνιστικές περγαμηνές, δηλαδή οι τίτλοι τιμής από την βίαιη απόπειρα των κομμουνιστών να καταλάβουν την εξουσία και να μετατρέψουν την χώρα σε λαϊκή δημοκρατία, καταλογίζονται στο παραδοσιακό όσο και δογματικό ΚΚΕ, το οποίο δεν εννοεί να του αναγνωρίσει ούτε καν το δικαίωμα συνύπαρξης. Έναντι του ΠΑΣΟΚ ο Συνασπισμός υστερεί διότι τα, κατά βάση, καλοζωισμένα στελέχη του έλκονται, σε βαθμό απελπιστικό, από την αίγλη του κόμματος εξουσίας, με αποτέλεσμα, από τις αρχές της δεκαετίας του 80 και μέχρι σήμερα, να υπάρχει μια ανοικτή χοάνη μεταξύ των δύο κομμάτων, με μονόπλευρη όμως κατεύθυνση, εξ αιτίας της οποίας, το κόμμα του +-3% χάνει συνεχώς στελέχη και οπαδούς, που αναζητούν στο κίνημα του Α. Παπανδρέου τα αγαθά που δεν μπορεί να τους προσφέρει η δική τους κομματική έκφραση. Όμως, πάρ ότι ευρισκόμενος ανάμεσα σε συμπληγάδες, ο Συνασπισμός έχει επιτύχει να διαθέτει έναντι αυτών ένα ασύγκριτο πλεο-νέκτημα: Έχει καταφέρει να συμπεριλαμβάνει στους κόλπους του το μεγαλύτερο τμήμα της λεγόμενης προοδευτική διανό-ησης. Πανεπιστημιακοί, δημο-σιογράφοι, καλλιτέχνες, γενικότερα οι άνθρωποι του πνεύματος και δη οι περισσότερον θορυβούντες εξ αυτών, πυκνώνουν τις, κατά τα άλλα, αραιοκατοικημένες τάξεις του, σε βαθμό αντιστρόφως ανάλογο από την ολίγιστη κομματική ισχύ του στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Αποτέλεσμα αυτής της πραγμα-τικότητας είναι το κόμμα, που σε κάθε εκλογική αναμέτρηση κυριολεκτικά αγκομαχά για το αν και κατά πόσον θα καταφέρει να εισέλθει στην Βουλή, να εμφανίζεται πανίσχυρο στους χώρους εκείνους, που έχουν τη

δυνατότητα να προβάλλουν και να διακινούν, ευχερέστερα παντός άλλου, τις θέσεις τους και τις απόψεις τους. Είναι προφανές ότι, οι διαθέτοντες το ακαταμάχητο όπλο της δημοσιότητας, όπως συμβαίνει με τους δημοσιογράφους, τους καλλιτέχνες, τους συγγραφείς, τους ποιητές, αλλά και τους πανεπιστημιακούς, μέσα από την επαφή τους με τη νεολαία, αλλά και την έντυπη και ηλεκτρονική δημοσιογραφία, όπου εμφανίζονται ως ειδικοί επί παντός επιστητού, έχουν την άνεση να διατυπώνουν και να διαδίδουν τις οποιεσδήποτε απόψεις τους, εκμεταλλευόμενοι άριστα την αναγνωρισιμότητα που τους προσφέρει η ιδιότητά τους και χάρη στην οποία δημιουργούν, εκ προοιμίου, σχέσεις οικειότητας και αμεσότητας με την κοινή γνώμη. Αυτή, άλλωστε, η δημοσιότητα και το βιοποριστικού χαρακτήρα κυνήγι της, υποδηλώνει και τα βαθύτερα κίνητρα της ιντελιγκέντσιας, της διανόησης, σε ότι αφορά την σχέση της με τον Συνασπισμό. Η εξήγηση αυτού που φαινομένου είναι απλή. Ευρισκόμενος μεταξύ του δογματικού και αθεράπευτα προσκολλημένου στο σταλινικό του παρελθόν ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ, που έχοντας ασκήσει επί 20 και πλέον έτη την εξουσία, συγκεντρώνει την αρνητική προδιάθεση μεγάλου τμήματος της κοινής γνώμης, ο Συνασπισμός εμφανίζεται ως η τέλεια λύση για όλους εκείνους που θέλουν να διατηρούν τον τίτλο του προοδευτικού, χωρίς τις αρνητικές εντυπώσεις που, μοιραία, συνοδεύουν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της ευρύτερης αριστεράς. Όποιος, δηλαδή, δεν θέλει να κουβαλά την ρετσινιά μιας απολιθωμένης ιδεολογίας, η οποία, μετά, μάλιστα, την θεαματική κατάρρευση των κοσμοειδώλων της, έχει μετατρέψει σε γραφικούς τους αμετανόητους εραστές της και, από την άλλη πλευρά, όποιος δεν αρέσκεται να απολογείται για τις κυβερνητικές αστοχίες του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα ανεπανάληπτα φαινόμενα σήψης και διαφοράς που το τελευταίο

επισώρευσε στον δημόσιο βίο  της χώρας, μπορεί να βρει ασφαλές καταφύγιο στην ιδεολογικά ευρύτατη αγκάλη του Συνασπισμού, διατηρώντας ταυτόχρονα και μια πολύτιμη παρακαταθήκη: Την παρακατα-θήκη εκείνου προς τον οποίο προσβλέπουν και στοχεύουν εκλογικά τα άλλα δύο κόμματα (ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ), προκειμένου να αλιεύσουν τις αναγκαίες ψήφους, που θα τους επιτρέψουν να αυξήσουν την κοινοβουλευτική τους ισχύ. Άλλωστε, αυτή ακριβώς η παρακαταθήκη είναι εκείνη που ανοίγει διάπλατα, στους κατά τα άλλα ιδεολόγους του Συνα-σπισμού, τον δρόμο προς την εξουσία, όταν οι περιστάσεις και οι συγκυρίες το ευνοούν: Τα παραδείγματα της Δαμανάκη και του Μπίστη είναι οι καλύτερες απαντήσεις, για εκείνους που, πιθανόν, θα αγανακτήσουν με την ιερόσυλη σκέψη περί ευκαιριακής συμπεριφοράς των άλλοτε σκληροπυρηνικών σταλινικών, που βρήκαν στις πλάτες του Συνασπισμού το καταλληλότερο εφαλτήριο των προοδευτικών φιλοδοξιών τους?. Μέσα σ αυτό το προνομιακό κομματικό πλαίσιο και εκμεταλλευόμενοι πλήρως την απόλυτη ιδεολογική αδιαφορία και αδράνεια του ευρύτερου φιλελεύθερου χώρου, τα στελέχη και οι οπαδοί του Συνασπισμού, αλλά κυρίως οι αμέτρητοι εραστές της ευεργετικής προστασίας, που δημιουργεί αυτή η λίγο απ όλα αριστερά, έχουν διαμορφώσει, με απίστευτη ευκολία, ένα γενικόλογο και ασαφές πολυσυλλεκτικό κίνημα, στο οποίο μπορεί να ενταχθεί, χαλαρά και χωρίς δεσμεύσεις, οποιαδήποτε ιδεολογική τάση, απόκλιση και απόφυση, που αρέσκεται να αυτοπροσδι-ορίζεται ως προοδευτική, χωρίς να είναι υποχρεωμένη να κουβαλά τις αμαρτίες του δογματικού ΚΚΕ και του άλλοτε τριτοκοσμικού ή εσχάτως εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. Με αυτά τα δεδομένα, οι πάντες, από τους τιποτόφρονες της λεγόμενης αντιεξουσιαστικής αριστεράς μέχρι τους βαθυστόχαστους μελετητές της

μαρξιστικής μελλοντολογίας, από τους καταπιεσμένους
 ομοφυλόφιλους μέχρι τους αυτοπροβαλλόμενους προστάτες των ταλαιπωρημένων μετανα-στών, από τους εραστές οποιουδήποτε, ανά την υφήλιο, απελευθερωτικού κινήματος και, ταυτόχρονα λυσσαλέους αρνη-τές κάθε εκδήλωσης σεβασμού και τιμής προς την ελληνική πατρίδα μέχρι τους θρασύ-δειλους πυρπολητές, εν ειρήνη, δημοσίας περιουσίας και εθνικών συμβόλων και από τους πρόθυμους αβανταδόρους κάθε κλακαδόρικου πεζοδρομιακού συνθήματος μέχρι τους εμβριθείς κουλτουριάρηδες αναλυτές κάθε ακατανόητης μαρξογενούς μπουρδολογίας, όλοι αυτοί και χιλιάδες άλλοι ανένταχτοι της οποιασδήποτε περιθωριακής ιδιοπροσωπείας, μπορούν να αισθάνονται καλυπτόμενοι από την ιδεο-λογική ομπρέλα του Συνα-σπισμού. Χωρίς τούτο να σημαίνει ότι θα προσφέρουν σ αυτόν και την ψήφο τους, αφού, άλλωστε, το κόμμα του +-3% φαίνεται να αρκείται στην ηδονή που προσφέρει η ψευδαίσθηση της ιδεολογικής υπεροχής, ακόμη και όταν τα αποτελέσματα της κάλπης είναι για γοερά κλάματα.
Αυτή η περίεργη κατάσταση, δηλαδή η συμπλεγματική αίσθηση πολιτικής κυριαρχίας από ένα κόμμα που, στην πραγματικότητα, ουδέποτε μετέτρεψε σε πράξη τις ψηφοθηρικές ονειρώξεις της εκάστοτε ηγεσίας του, φαίνεται ότι προσδίδει φτερά στον σημερινό ηγέτη του, τον σύντροφο Αλαβάνο.

Αισθανόμενος, προφανώς, ότι, με κάθε του λέξη, με κάθε του κίνηση, με κάθε του βήμα και με κάθε του ενέργεια, γοητεύει τα μιλιούνια των οπαδών του, ο σημερινός ηγέτης του Συνα-σπισμού εκδηλώνεται καθη-μερινά με τρόπο που, αν τον εμιμείτο κάποιος αντιδραστικός δεξιός, θα χαρακτηριζόταν από όλη την προοδευτική ιντε-λιγκέντσια, με πρώτον τον Συνασπισμό, ως ο πλέον απο-κρουστικός φασίστας επί της γης.  Όμως, ο σύντροφος Αλαβάνος δεν έχει τέτοιου είδους αναστολές. Περιβε-βλημένος με την αίγλη που του προσδίδει η ιδιότυπη θέση του Συνασπισμού στον χώρο της αριστεράς, εννοεί να εκδηλώνει τα υπολείμματα του όχι μακρινού σταλινικού παρε-λθόντος του σε κάθε έκφραση της ηγετικής του συμπεριφοράς. Έσχατο επίτευγμά του η θρασυτάτη απαίτησή του, ενώπιον του αρμοδίου Εισαγγελέα κ. Ντογιάκου, υπό την επίκληση της βουλευτικής του ιδιότητας, να απελευθερώσει (!) υπόδικους κρατουμένους, χωρίς, φυσικά να αγνοεί, ότι η δικονομία μιας δημοκρατικής χώρας έχει κανόνες τους οποίους οφείλουν να σέβονται κυρίως και πρωτίστως οι φορείς της νομοθετικής εξουσίας.

Κάθε καλόπιστος και στοιχειωδώς αληθινών δημοκρατικών αισθη-μάτων πολίτης, ασφαλώς και μπορεί να διανοηθεί τι ακριβώς θα συνέβαινε, εάν ο κάθε Αλαβάνος κατόρθωνε ποτέ να φθάσει στην εξουσία. Είναι προφανές ότι, η αίσθηση περί δημοκρατίας του συντρόφου Αλαβάνου και του κόμματος του οποίου ηγείται, δεν ταυτίζεται με την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών και γι αυτό, άλλωστε, αυτή η κομματική παραφυάδα διατηρείται, επί δεκαετίας, στα επίπεδα του +-3%. Όμως, το γεγονός αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τον σύντροφο Αλαβάνο. Γι αυτό, επί μήνες τώρα, όσο δηλαδή διαρκεί αυτή η πρωτόγνωρη αναστάτωση στον χώρο της ανωτάτης παιδείας, ο Συνασπισμός και τα στελέχη του δεν βρήκαν ούτε μια λέξη για να καταδικάσουν τις καθημερινές αθλιότητες, που διαδραματίζονται στο όνομα της δημοκρατίας και της δημόσιας εκπαίδευσης.

Προφανώς, αυτή η πολύπλευρη παράνομη δράση των αργόσχολων μικρο-ϋπαλληλίσκων της μειοψηφικής ΠΟΣΔΕΠ (συνδικαλιστικού οργάνου 3.000 πανεπιστημιακών επί συνόλου 15.000 περίπου συναδέλφων τους), των ρέμπελων του φοιτητικού κινήματος και των, συμπαθέστατων σε κάποιες κυρίες των τηλεοπτικών μας μέσων, κουκουλοφόρων, εκφράζει απόλυτα τις ιδεολογικές ανησυχίες και αναζητήσεις του Συνασπισμού και της ηγεσίας του. Το ζητούμενο είναι, εάν και κατά πόσον, αυτή η δράση μπορεί να γίνει εσαεί ανεκτή από την ελληνική κοινωνία και, βεβαίως, από την κυβέρνηση, που στηριζόμενη στην λαϊκή πλειο-ψηφία, έχει την εντολή να κυβερνήσει και όχι να παρα-κολουθεί την ανεξέλεγκτη δράση μερικών εκατοντάδων παρανόμων, έστω και αν αυτοί βρίσκουν ιδεολογικό καταφύγιο στην θερμουργό αγκάλη του Συνα-σπισμού και του πολυπράγμονος ηγέτη του. Τελικά, το ερώτημα, που απασχολεί την κοινή γνώμη, θα μπορούσε να διατυπωθεί και ως εξής: Κυβερνά η πλειοψηφία, ή μήπως, χωρίς να το έχουμε καταλάβει, ζούμε στο κράτος του Αλαβάνου;

Από ethnotypos @ Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007 10:28 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Για τον αγώνα της Εθνικής

Πως παρουσίασαν τα γεγονότα οι εφημερίδες και ποια είναι η αλήθεια

Πως έδρασαν οι «μπράβοι» της ελληνοτουρκικής «φιλίας»&

«Η ΕΠΟ είχε φροντίσει και περιφρούρησε το χώρο, νοικιάζοντας «μπράβους της νύχτας» για να προστατεύσουν τους εκδρομείς από τη γειτονική χώρα. Στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου και στο τέλος του ματς έπεσαν κάποια μπουκάλια με νερό, έγινε μια κίνηση από ορισμένους θερμόαιμους, αλλά μέχρι εκεί, καθώς επενέβησαν οι «χτιστοί» του Γκαγκάτση και απομακρύνθηκαν&»               ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 26 Μαρτίου 2007

Την επόμενη ημέρα του αγώνα της Εθνικής, αγώνα που ηττήθηκε με 4-1 από τους Τούρκους, αντί να ασχολούνται όλοι με τα ακριβοπληρωμένα καλόπαιδα που δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους, τους έφταιξε η εξέδρα! Τους έφταιξε το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων φιλάθλων γιουχάρισε τον εθνικό ύμνο της Του-ρκίας. Τους έφταιξαν και κάποια επεισόδια που έγιναν σε μία εξέδρα επεισόδια για τα οποία έγραψαν την μισή αλήθεια. Θα σας παραθέ-σουμε κάποια από τα δημοσιεύματα για να καταλάβετε το μέγεθος της παραπληροφόρησης, όπως:

«Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ: ΜΕ ΚΑΜΕΡΑ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΙΣΟΥΣ»:

&ΒΕΒΑΙΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ :Η άθλια εικόνα στις εξέδρες ­ για να είμαστε δίκαιοι, πίσω και από τις δύο εστίες ­ άρχισε πριν από την έναρξη του ματς. Αν και το πούλμαν της τουρκικής αποστολής έφθασε χωρίς προβλήματα στο γήπεδο (μερικά «ου» ακούσθηκαν στον περιβάλ-λοντα χώρο του γηπέδου), με το που έκαναν την εμφάνισή τους οι παίκτες της Τουρκίας στο γήπεδο αποδοκιμά-σθηκαν έντονα, ενώ ρίχτη-καν και καμιά δεκαριά κρο-τίδες. Ύστερα από 10 λεπτά η είσοδος της ελληνικής ομάδας εκτόνωσε την έντα-ση. Ήδη όμως είχαν ανα-ρτηθεί αρκετά πανό με εθνι-κιστικό χαρακτήρα, όπως: Πρωτεύουσα της Ελλάδας! ­ στο 49' είναι η Κωνστα-ντινούπολη, Γαλάζια Στρατιά, Kemal was gay, Ζήτω το έθνος, Δεν ξεχνώ -

Η Κύπρος είναι ελληνική . Οι οπαδοί της Εθνικής, κυρίως από τα πέταλα, αποδοκίμασαν στη διάρκεια του τουρκικού Ύμνου και με το ξεκίνημα του αγώνα φώναζαν κάθε φορά που οι Τούρκοι είχαν την μπάλα στα πόδια τους.  Με το ξεκίνημα του β' μέρους και ενώ ο Βολκάν, ο Τούρκος γκολκίπερ, κατευθυ-νόταν στην εστία του, δέχθηκε «βροχή» από αντικείμενα. Και ­ ω του θαύματοςπίσω από την εστία του Νικοπολίδη άρχισε βίαιη σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων φιλάθλων. Το είδαμε και αυτό! Αιτία; Κάποιοι έκαναν λόγο για μέλη της Χρυσής Αυγής που συγκρούσθηκαν με άλλους φιλάθλους. Το ερώτημα είναι πώς σε όλα τα ματς της Εθνικής τα μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης βρίσκουν εισιτήρια στη συγκεκριμένη θύρα και στο συγκεκριμένο σημείο&»  ΝΕΑ 26.03.07

Για τα ΝΕΑ λοιπόν εθνικιστικό σύνθημα είναι το «Ζήτω το Έθνος» και το «η Κύπρος είναι Ελληνική»! τι άλλο ποιο εξωφρενικό θα ακούσουμε σε αυτή τη χώρα; Ασφαλώς υπάρχουν και χειρότερα. Πάντως στο παρακάτω δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» υπήρχε και μία μεγάλη αλήθεια:

«Νοικιάζοντας μπράβους της νύχτας»:  «Σαββατόβραδο αλητείας και αίσχους... Του ΜΑΝΩΛΗ ΔΡΑΚΟΥ: Αίσχη έγιναν το Σάββατο βράδυ στο «Καραϊσκάκη» από κάποιους... Ελληναράδες, σε βάρος των Τούρκων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει πλέον άμεσα με αποκλεισμό της έδρας η εθνική ομάδα με μία ή με δύο αγωνιστικές. Το προανήγγειλε άλλωστε με δηλώσεις του ο Τούρκος αντιπρόεδρος της UEFA, Σενές Ερζίκ, που παρακολούθησε το ματς από τις σουίτες του «Καραϊσκάκη» με τον Βασίλη Γκαγκάτση: «Θα μιλήσω με τους ιθύνοντες της UEFA και τον κ. Πλατινί. Η Ελλάδα θα τιμωρηθεί σίγουρα, οποιαδήποτε ομάδα έκανε τέτοια πράγματα θα δεχόταν τιμωρία». Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η Εθνική θα αγωνιστεί χωρίς κόσμο στον αγώνα με την Ουγγαρία και ίσως και με τη Μολδαβία. Αυτό όμως είναι το λιγότερο...

Το κακό είναι ότι η εικόνα ταξίδεψε σ' όλη την Ευρώπη κι ο κόσμος είδε ότι μια μεγάλη μερίδα των Ελλήνων οπαδών φέρθηκε απολίτιστα απέναντι στους φιλοξενούμενους Του-ρκους, συνδέοντας και συγχέοντας την πολιτική με το ποδόσφαιρο! Η αρχή έγινε με τον εθνικό ύμνο. Το μισό γήπεδο γιουχάισε. Ο (μακράν χειρότερος παίκτης της Εθνικής μας) Αντώνης Νικοπολίδης προσπά-θησε μ' ένα νεύμα να ηρεμήσει κάπως τα πνεύματα, αλλά φυσικά δεν τον άκουσε κανείς. Στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου έπεσε πολύ ξύλο στην εξέδρα πίσω από την ελληνική εστία όπου φάνηκε ότι είχαν διεισδύσει

μέλη ακροδεξιών οργανώσεων και πριν από το ματς σήκωσαν πανό με τίτλο «Ζήτω το έθνος», «Η Κωνσταντινούπολη είναι ελληνική», «Η Κωνσταντι-νούπολη είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας» και άλλα τέτοια ωραία. Σύμφωνα με την Αστυνομία, τα επεισόδια ξεκίνησαν όταν οπαδοί του ΑΠΟΕΛ επιχείρησαν να υψώσουν ένα πανό, όμως οι οπαδοί του Ολυμπιακού τούς επιτέθηκαν επειδή είναι γνωστό ότι η κυπριακή ομάδα έχει αδελφοποιηθεί με τον Πανα-θηναϊκό! Παράνοια.. Σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Τούρκος τερματοφύλακας βομβαρδίστηκε από φωτοβολίδες, πλαστικά μπουκάλια, κόκα κόλες και οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. «Ντου» έγινε και στους 50 Τούρκους οπαδούς που ήταν στα επίσημα, πίσω από τον πάγκο της εθνικής τους ομάδας, αλλά η ΕΠΟ είχε φροντίσει και περιφρούρησε το χώρο, νοικιάζοντας «μπράβους της νύχτας» για να προστατεύσουν τους εκδρομείς από τη γειτονική χώρα. Στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου και στο τέλος του ματς έπεσαν κάποια μπουκάλια με νερό, έγινε μια κίνηση από ορισμένους θερμόαιμους, αλλά μέχρι εκεί, καθώς επενέβησαν οι «χτιστοί» του Γκαγκάτση και απομακρύνθηκαν&»

Ώστε είχε μισθώσει μπράβους της νύχτας η ΕΠΟ προκειμένου να προστατεύσει την ελληνο-τουρκική «φιλία»! Και ύστερα διαμαρτυρόμεθα γιατί το ποδό-σφαιρο βρίσκεται στα χέρια του υποκόσμου& Γιατί τα πούλμαν των οργανωμένων φιλάθλων (των «στρατών» των προέδρων&) είναι γεμάτα μαχαίρια, όπλα και ναρκωτικά!

Πιο κοντά στην πραγματικότητα το παρακάτω δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου»:

«Μέλη της «Χρυσής Αυγής πήραν το μέρος των Κυπρίων»

«Το ξύλο της& αρκούδας μπροστά στα μάτια όλης της Ευρώπης- έπεσε στο πέταλο (με πλάτη στο Νέο Φάληρο) του «Γ. Καραϊσκάκης». Δεν υπήρχε δε ούτε «λέπι» Τούρκου εκεί.

Φίλοι του ΑΠΟΕΛ αδελφό σωματείο με τον Παναθηναϊκό- προσπάθησαν να σηκώσουν ένα πανό. Φίλοι του Ολυμπιακού αντέδρασαν. Άρπαξαν το πανό. Κι έτσι άρχισαν οι μπουνιές να πέφτουν σαν χαλάζι&

Επενέβησαν τότε μέλη της «Χρυσής Αυγής». Μερικές δεκάδες από αυτά διακρίνονταν από τις σημαίες με κελτικούς σταυρούς- είχαν κρεμάσει πανό με συνθήματα: «Πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Κωνσταντι-νούπολη», «Η Κύπρος είναι Ελληνική», «Ζήτω το έθνος και ο στρατός», «Ζήτω το 1821». Πήραν το μέρος των Κυπρίων. Συγκρούστηκαν άγρια υπό τα βλέμματα των ανδρών της Ασφαλείας του «Γ. Καραϊ-σκάκης». Ανάμεσά τους ήταν και οι «Πειρατές» από την Θεσσα-λονίκη. Με τον τυμπανιστή και το σαλπιγκτή του ΠΑΟΚ, το «Μασκοφόρο» και τον Τασούλη. Παρακολουθούν όλους τους αγώνες της Εθνικής στο «Γ. Καραϊσκάκης» (με τη& χορηγία της ΕΠΟ) για να «κάνουν» κερκίδα. Αυτοί (ως άμαχος πληθυσμός;) μετακινήθηκαν άμεσα με την παρέμβαση εύσωμων μελών της Ασφάλειας του γηπέδου (μετά από άνωθεν εντολή), στην κερκίδα των επισήμων. Για πολλή ώρα η σύγκρουση ήταν βίαια. Αλλά όπως ξαφνικά άρχισε έτσι ξαφνικά τελείωσε».

Η αλήθεια πέρα από την παραπληροφόρηση

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένας λόγος να παίξουν μπουνιές αναμεταξύ τους οι Έλληνες φίλαθλοι. Όμως δεν υπήρξε καμμιά εμφύλια διαμάχη. 

Εάν εξαιρέσει κάποιος μερικούς ανόητους και από τις δύο πλευρές που είδαν το πράγμα «οπαδικά» (κακώς, κάκιστα!) το γεγονός είναι ότι ενόχλησαν πολύ συγκεκρι-μένα άτομα, υψηλά ιστάμενα, τα εθνικιστικά και αντιτου-ρκικά συνθήματα της εξέδρας και επειδή ήταν αδύνατον να τα κατεβάσουν, άρχισαν να λένε διάφορα παραμύθια περί οπαδικών διαφορών, χρησιμο-ποιώντας σαν αιχμή του δόρατος της συμπλοκής τους πληρωμένους μπράβους της νύχτας, που είχαν μισθώσει για να προστατέψουν την ελληνοτουρκική «φιλία». Φω-τογραφίες και βίντεο υπά-ρχουν και εάν θέλει η Αστυνομία μπορεί να δώσει και ονόματα και στοιχεία και το ποινικό μητρώο κάποιων δήθεν οπαδών που επιτέθηκαν στους φιλάθλους της Εθνικής Ελλάδος επειδή είχαν εθνικιστικά πανό.

Βεβαίως και δεν τους πέρασε. Το αν τώρα, πιστεύουν κάποιοι βλάκες ή πληρωμένοι προδότες ότι οι 30.000 Έλληνες φίλαθλοι που γιουχάρισαν τον εθνικό ύμνο της Τουρκίας είναι Χρυσαυγίτες, τότε τι να πει κανείς; Εθνικιστές ναι, δυνάμει Χρυσαυγίτες ίσως& και αυτό είναι που περισσότερο απ' όλα τους φοβίζει γιατί τότε δεν θα τους φτάσουν όλοι οι μπράβοι της παραλιακής για να προστατέψουν τα μεμέτια με τα οποία κάνουν χρυσές δουλειές και business&

Από ethnotypos @ Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007 10:25 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Πολύ ενδιαφέρουσες, εξαιρετικές θα έλεγα οι προσεγγίσεις του Στάθη για το κατασκεύασμα της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Εμπεριστατωμένες, ακουμπούν με ευαισθησία το θέμα, δίχως φανατισμό μα και δίχως ανιστόρητες εκπτώσεις. Ωχ! Λέτε; Εθνικιστής κι ο Στάθης;!... Καλά, για τον μεγάλο Μίκη δεν το συζητώ. Αυτός στα σίγουρα μας προέκυψε& εθνικιστής! Δεν μάθατε τι είπε παρουσιάζοντας το τελευταίο του δημιούργημα, την «Οδύσσεια»; Ότι «αν διαβάσετε τα ονόματα όσων αντικρούουν τους ιστορικούς που επιμένουν στη συνέχεια του ελληνικού έθνους, θα δείτε ποιοι

είναι: η Ανανεωτική Αριστερά, ο Πρετεντέρης, το ''Βήμα'' και κάτι παλαιοί τροτσκιστές, σε μια οριζόντια συμμαχία. Μας απαντούν με ιδεολογικό τρόπο. Έτσι θα τους απαντήσουμε κι εμείς. Θα κηρύξουμε ιδεολογικό πολιτικό πόλεμο και θα τους θυμίσουμε τι πίστευε ο Σολωμός, ο Μακρυγιάννης, ο Σεφέρης κι ο Ελύτης όταν έγραφε ''τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική''. Εμείς δεν είμαστε πατριδοκάπηλοι. Εμείς είμαστε Έλληνες. Τελεία και παύλα»! Μίκης ο& εθνικιστής! Αλήθεια, ποία η θέση του αρχηγού Γεωργίου επί του επίμαχου θέματος; Μην είναι σαν του Μπίστη; Μη σαν της Δαμανάκη; Ε;

Ρε δεν πάτε να&.

Από ethnotypos @ Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007 10:22 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

στην  κρεμάλα

γράφει ο Σταύρος Καρεφυλλάκης

Επανερχόμαστε στο θέμα του βιβλίου της 6^ης Δημοτικού. Είναι γεγονός ότι  πίσω από αυτή την ενέργεια υπάρχει ολόκληρη μεθόδευση και συνειδητή σκέψη με ξεκάθαρο στόχο... τον ίδιο τον Ελληνισμό! Θέλουν να μας πείσουν ότι η συνέχεια του Ελληνισμού είναι Μύθος! Και το κάνουν με περίσσιο θράσος, απροκάλυπτα χωρίς να κοκκινίζουν από ντροπή.  Η Χριστίνα Κουλούρη καθηγήτρια Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και υπεύθυνη για τα τέσσερα βιβλία της κοινής Ιστορίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που ξαναγράφουν όπως συμφέρει  άλλους (και όχι την Ελλάδα) την Ιστορία των Βαλκανίων με χρήματα των υπουργείων εξωτερικών των ΗΠΑ και του περιβόητου Ιδρύματος του Σιωνιστή Σόρος, το οποίο ως γνωστών στηρίζει τα Σκόπια στην αρπαγή του ονόματος της Μακεδονίας μας σε συνέντευξη της στα «Νέα» της Πέμπτης 1 Μαρτίου ήταν τόσο ωμή και προκλητική που αναρωτιέμαι γιατί ακόμα δεν τους έχουμε πετάξει όλους αυτούς στη θάλασσα. Λέει λοιπόν η & υπερήφανη  αυτή «Ελληνίδα»: -«Γιατί τόση εμμονή με τον μύθο του Ελληνισμού;&υπάρχουν συνέχειες που επιβεβαιώνονται ιστορικά. Αλλά εμείς προτιμάμε τους μύθους γιατί είναι παραμυθητικοί» (!)Συγχαρητήρια κυρία καθηγήτρια που πληρώνεσαι από το Ελληνικό κράτος για να το υπονομεύεις.  Με το έτσι θέλω εσύ και το σκυλολόι που σε ακολουθεί, έτσι ξαφνικά ήρθατε να μας δώσετε το&φως το αληθινό&ήρθατε να μας μάθετε ότι είναι παραμύθι η συνέχεια του Ελληνισμού, ότι δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά, ότι είναι ψέματα όλα αυτά που μας έλεγαν

αιώνες τώρα. Την άθλια αυτή ανθελληνική  προπαγάνδα ήρθε να υποστηρίξει και ένας τουρκομογγόλος καθηγητής Ιστορίας τον οποίο ανακάλυψε ο Παύλος Τσίμας και τον έφερε στην εκπομπή του ώστε να βοηθήσει και αυτός να& καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν είμαστε Έλληνες! Είπε λοιπόν ο Τούρκος κάποια στιγμή στην εκπομπή του Τσίμα ότι «γελάμε με τους Έλληνες που ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, απόγονοι του Σωκράτη. Μετά την πτώση του Βυζαντίου ο Ελληνισμός τελείωσε. Μαζεύτηκαν Αρβανίτες, Σλάβοι κ.α, όλοι ένα συνονθύλευμα&» Αυτός είναι ο στόχος τους. Να σβήσουν τον Ελληνισμό όπως είχε προαναγγείλει ο αρχισιωνιστής Κίσινγκερ. Να απαλλαγούν από εμάς τους κακούς Έλληνες που τους χαλάμε τα σχέδια! Και δυστυχώς δεν έχουν βρει έναν αλλά  πάρα πολλούς σύγχρονους εφιάλτες. Σου διαφεύγει κάτι σημαντικό όμως κυρία Κουλούρη μας&που προσπαθείς με την παρέα σου να διαστρεβλώσεις την Ιστορία. Το γεγονός ότι η Ελληνική γλώσσα διατηρήθηκε. Πώς διασώθηκε όλα εκείνα τα 400 χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς; Πώς ο&αχταρμάς που όπως λες διαδέχθηκε τον εξαφανισμένο Ελληνισμό συνεχίζει να μιλάει την ίδια γλώσσα;  Μάλλον σας διάφυγε αυτό μέσα στην βιασύνη σας να κάνετε το θέλημα εκείνων που σας πληρώνουν για να  προδίδετε την πατρίδα σας. Μια πατρίδα που άντεξε την καταπίεση αναστήθηκε μεγαλούργησε και θα ξαναμεγαλουργήσει. Λογαριάζεται χωρίς τον ξενοδόχο όμως που δεν είναι άλλος από τον κυρίαρχο αυτού του ιερού τόπου. Το Ελληνικό αίμα και την Ελληνική ψυχή και συνείδηση, που όσο και αν  προσπαθείτε να τα εξαφανίσετε δεν θα το καταφέρετε πέρα από ένα σημείο,  διότι πολύ

απλά δεν μπορούν τα μέσα σας να αγγίξουν δυνάμεις της φύσης και νόμους του θεϊκού σύμπαντος. Η κυρία Κουλούρη και η ομοϊδεάτισσα της κυρία Ρεπούση αποτελούν ασήμαντη μειοψηφία και το γνωρίζουν. Εκμεταλλεύονται την θέση ισχύος που έχουν σήμερα και προσπαθούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Ο Ελληνισμός είναι εδώ και δεν είναι παραμύθι. Είναι ντροπή μας να αφήνουμε να ακούγονται ( πόσο μάλλον να προσπαθούν να επιβάλουν σε εμάς και τα παιδιά μας) τέτοιοι ύποπτοι ανθελληνικοί ισχυρισμοί χωρίς να αντιδράμε. Συνέλληνες αντιδράστε, μην αφήνετε μια ασήμαντη προδοτική μειοψηφία  να υλοποιούν τα σχέδια των Σιωνιστών, να συνωμοτούν κατά του Ελληνισμού και της Ιστορίας του. Ας τους στείλουμε την οργή του Έθνους ολόκληρου θυμίζοντας τους ότι πάντα θα βρίσκουν μπροστά τους Λεωνίδες.

ΥΓ.1 :Αλήθεια πώς από εκατοντάδες ιστορικούς διάλεξαν αυτές τις δυο αριστερές&κυρίες, που έχουν απόψεις ανθελληνικές. Δεν μπορούσαν να πάρουν και έναν καθηγητή που δεν δέχεται τις απόψεις τους; Η επιλογή από μόνη της προδίδει τις προθέσεις του σχεδιασμού.

ΥΓ.2: Η  Χριστίνα Κουλούρη είναι μέλος του Εθνικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Αναρωτιέμαι πώς και δεν απαίτησε να κοπεί η λέξη «Εθνικό», όπως η συνάδελφος της  Ρεπούση έκοψε (λες και είναι δικό της) το «Εθνικής» από τον τίτλο του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και η σημερινή υπουργός Μαριέττα  Γιαννάκου δεν αντέδρασε&

Άντε και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ&

Από ethnotypos @ Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007 10:20 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

«Αγωνιζόμαστε για το απαγορευμένο. Με αυτό το έμβλημα η φιλοσοφία μου θα θριαμβεύσει μια μέρα, γιατί αυτό που έχει απαγορευτεί μέχρι σήμερα είναι μόνο η Αλήθεια&» Φρ. Νίτσε

Συνέχεια το λέμε και θα το πούμε για άλλη μία φορά ότι η εποχή στην οποία μας έλαχε να ζούμε είναι η εποχή της Παγκοσμιοποίησης. Το πρωτόγνωρο αυτό, στην ιστορία του ανθρώπου, ρεύμα, έρχεται για να ισοπεδώσει τα πάντα και η τελευταία φράση δεν αποτελεί ποιητική υπερβολή, αλλά γεγονός στο οποίο θα σταθούμε. Η πρώτη αρχή του εκάστοτε Εξουσιαστή έγινε φράση στα Ρωμαϊκά χρόνια, το γνωστό «διαίρει και βασίλευε». Στην σημερινή εποχή αυτή η αρχή έχει φτάσει στο απόγειό της, όσον αφορά την εφαρμογή της: η Παγκόσμια Εξουσία αναγνωρίζει την αυτοδιάθεση των λαών ως εχθρό της και μετά με την λήξη ήδη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έχει ξεκινήσει μία μάχη ώστε να διαβρώσει κάθε λαό και κάθε κουλτούρα. Η διάβρωση αυτή δε, στοχεύει σε δύο συγκεκριμένα στοιχεία-«κλειδιά»: το Αίμα και τον Πολιτισμό. Είναι τραγικό οι σύγχρονοι άνθρωποι να αναγνωρίζουν την αξία της καθαρότητας της ράτσας ενός σκύλου ή ενός αλόγου ιπποδρομιών, ενώ να περιφρονούν το ίδιο για τον άνθρωπο. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας τεράστιας προπαγάνδας, γι' αυτό πλέον το παράλογο βαφτίστηκε λογικό. Μία βασική αρχή της Φύσης είναι ότι η ποικιλομορφία του εκάστοτε είδους εξασφαλίζει την ποιότητά του ας συγκρίνει κανείς τον σκύλο με την κατσαρίδα. Το ανθρώπινο είδος αποτελείται από πολλές αξιόλογες Φυλές, και θα ήταν όμορφο αλλά και απαραίτητο να διατηρηθούν ως έχουν, ωστόσο αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την Φυλετική Συνείδηση άρα την αυτοδιάθεση των λαών που όπως είπαμε νωρίτερα στέκει εμπόδιο στα σχέδια κάποιων.Η πλέον τρανταχτή περίπτωση όπου εφαρμόστηκε μεθοδικά η μίξη λαών και φυλών, είναι στο κράτος των Η.Π.Α. Αυτό θα έλεγε κάποιος ότι μόνο τυχαίο δεν είναι. Βεβαίως, σήμερα κι άλλα (ευρωπαϊκά επί των πλείστων) κράτη γίνονται μικρές Η.Π.Α., με πρωτοπόρους έθνη όπως π.χ. η Γαλλία, και με τους υπόλοιπους να ακολουθούν, μεταξύ των άλλων κι η Ελλάδα. Οι Πολιτισμοί δε των λαών, ως εμπόδιο για την Παγκοσμιοποίηση χτυπήθηκαν κι αυτοί με την ίδια μέθοδο: Αμερικανοποίηση. Macdonald's, Coca cola, εντυπωσιακές ταινίες, ριάλιτι, ντύσιμο, μουσική, ακόμα και γλώσσα. Καπιταλισμός, καταναλωτισμός, αμάθεια. Τα πάντα γύρω μας είναι «αμερικάνικου τύπου», κάνοντας αυτή την έννοια πλέον κλασική. Είναι σίγουρο επομένως ότι η αυτοδιάθεση των λαών όχι απλά είναι στο στόχαστρο, αλλά έχει ήδη μπει στο δρόμο του αφανισμού. Οι υπέρμαχοι της Παγκοσμιοποίησης, που στην πραγματικότητα αποτελούν τους «υπαλλήλους» κάτω από την καθοδήγηση των πολύ καλά προστατευμένων «αφεντικών», δηλώνουν ανοικτά ότι η μίξη των λαών θα «φέρει την ειρήνη» διότι έτσι δεν θα γίνονται πόλεμοι κλπ. Αυτό φυσικά είναι απάτη: δεν μας εξήγησαν ποτέ αυτοί, γιατί στις προηγμένες Η.Π.Α. η εγκληματικότητα τείνει στα ποσοστά καθυστερημένων χωρών της Νοτίου Αμερικής και της Υποσαχάριας Αφρικής, όπως και δεν μας εξήγησαν στην τελική ποτέ ποιοι είναι αυτοί κι από πού πήραν το δικαίωμα να επιβάλουν είτε «ειρηνικά» (Ευρώπη) είτε «μη ειρηνικά» (Μέση Ανατολή) τα σχέδιά τους και την κυριαρχία τους. Ζούμε στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης. Είμαστε όμως εχθροί της. Αναζητούμε την λύση ώστε να αντισταθούμε σθεναρά απέναντί της ευελπιστώντας στην κατάρρευσή της. Ο ακτιβισμός ως μέθοδος είναι δεδομένη, ωστόσο αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Αντίθετα, αποτελεί συχνά προσδοκία του Καθεστώτος, διότι αφενός το πλήττει επιφανειακά κι αφετέρου του δίνει αφορμή ανταπόδοσης. Ο Κινέζος Στρατηγός Sun Tzu είχε γράψει πριν από 2400 έτη: «&Κάθε πόλεμος βασίζεται στην παραπλάνηση& Ως εκ τούτου όταν είστε ικανοί, δείξτε ανικανότητα. Όταν είστε δραστήριοι, δείξτε αδράνεια&. Προσφέρετε στον εχθρό ένα δέλεαρ, για να τον προσελκύσετε. Προσποιηθείτε αταξία και χτυπήστε τον&» όπως επίσης «&εκείνος που μπορεί να τροποποιεί την τακτική του, σύμφωνα με την κατάσταση του εχθρού, θεωρείται εμπνευσμένος&». Αυτές οι θεωρίες, καθώς κι ολόκληρο το αναντικατάστατο έργο του σπουδαίου αυτού Φιλοσόφου, αποτελούν βασικοί κανόνες πάνω στους οποίους κάθε κίνημα οφείλει να βασιστεί, αν θέλει να ελπίζει στην επιτυχία. Ωστόσο εμείς, Εθνικιστές και Σοσιαλιστές συγχρόνως, έχουμε πάντοτε κάτι που μας ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους: κάθε θεωρία, κάθε δόγμα και ιδεολογία, επικαλείται το «δικαίωμα του ανθρώπου να επιλέγει ότι θέλει για τον εαυτό του». Αντιθέτως, η δική μας Ιδεολογία, επικαλείται την «υποχρέωση του ανθρώπου να γίνεται συνεχώς δυνατότερος». Το δεύτερο φυσικά υπερκαλύπτει το πρώτο, αφού ο ισχυρός κατά κανόνα είναι και κύριος του εαυτού του, ωστόσο οι υπόλοιποι αποφεύγουν να το δουν κατάματα, είτε επειδή είναι ματαιόδοξοι παραπλανημένοι «ανθρωπιστές», είτε επειδή είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο να το εφαρμόσει κάποιος& Πολεμάμε για το απαγορευμένο. Πολεμάμε για το Αίμα, την Τιμή και την Αλήθεια. Πολεμάμε ενάντια στο πνεύμα της Παγκοσμιοποίησης, ενάντια σε όλους αυτούς που βομβαρδίζουν νεαρά κορμιά στην Μέση Ανατολή και λεηλατούν νεαρές ψυχές στον Δυτικό κόσμο. Πολεμάμε για τα όνειρά μας, που πλέον έχουν γίνει σκοποί κι αυτό θα υπάρχει όσο θα υπάρχουμε κι εμείς.
Πατρίδα και Σοσιαλισμός, ή τίποτα απολύτως&

Από ethnotypos @ Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007 10:19 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα